چرا روز جهانی زن :

فرارسیدن مناسبتی دیگر در تقویم جهانی ملل متحد که همزمان با رویداد تاریخی مبارزه طلبانه جنبش زنان نام گذاری شده است فرصتی هر چند کوتاه برای تفکر و تامل مجدد است . درگذر سریع زمان مناسبت های تاریخی گوناگونی می آیند و می روند واگر قرار باشد صرفا درتقویم ها ثبت و در برخی ازبرنامه ها ی محدود در کشورها تبلیغی نمود قطعا تاثیر چندانی برای حرکت آینده جهان بین الملل برجای نمی گذارند .اما شاید تنها نکته مهم از این صرفا پاس داشتن سمبلیک روز جهانی زن ،درتلاطم اندیشه های مختلف و مکاتب فکری متنوع موجب شود تا حتی با یک بررسی اجمالی در ذهنمان دستاوردها و ناکامی هایی را که در طول این زمان رخ داده مرور کنیم و سئوالاتی را در ذهنمان بپرورانیم .یکی از این سئوالات این است که اصولا با گذشت بیش از یک صد سال از روز جهانی زن تا به حال چه دستاوردها و ناکامی هایی را تجربه کرده ایم ؟ آیا زنان ملل متحد نوع نگاه به زن و حقوق تکالیف مقرردر نظام ملل متحد را برای حرکت تکاملی خود مناسب می دانند ؟حمایت ها ، ضمانت اجراها ونحوه تعامل با مجامع بین المللی در این حیطه به چه نحوی است و سئوال مهمتر این که چرا روز جهانی زن؟ مگرنه این است که برخی مدعی اند وضعیت موجود زنان هرکشوری باید با اوضاع فرهنگی ، مذهبی ، سیاسی ، اجتماعی کشور خودشان مطابقت کند ؟مگر نه این است که عده ای معتقدند هر کشوری براساس الگوی های ملی خود یک روز را به عنوان روز ملی زن برگزیده است پس چه نیازی است به 8 مارس روز جهانی زن ؟

در يک چنين روزی  يعنی  روز ۸ مارس ۱۸۷۵  زنان كارگر كارخانجات نساجی در شهر نیویورك برای بهبود شرایط كارشان  و در اعتراض به پایین بودن سطح دستمزد شان ، دست به تظاهرات زدند. این حركت به درگیری  قهر آمیز با  پلیس آمريکا  انجامید  و پلیس بطور وحشیانه به تطاهرات  حمله کرد  و آنرا سركوب نمود. عده ای  از زنان  تظاهر كننده  زخمی  و دستگیر شدند. اين مسئله باعث شد که  زنان کارگر ديگر هم  کم کم به حقوق انسانی خود آگاهی پيدا کنند .  و سعی کنند که راه  آنها  را ادامه بدهند . حركت اعتراضی هر سال به  حالت آشكار و یا مخفی در کارخانه های مختلف  ادامه پیدا کرد.  روز  ۸  مارس ۱۹۰۷ مجددا  زنان  نساج آمریكا  با خواست ۱۰ ساعت كار روزانه  دست  به  تظاهرات  زدند  كه این بار هم  تظاهرات آنها با سركوب پلیس روبرو شد و به دستگیری بسیاری از زنان منجر شد. در این تظاهرات عده ی زیادی از مردان كارگر و زنان طبقات دیگر جامعه  نیز شركت داشتند. در سال  ۱۹۰۸  حزب سوسیالیست آمریكا به تشكیل كمیته ملی زنان برای  كمپین  حق  رأی  زنان  در انتخابات اقدام می كند و در مارس همان سال كارگران زن بافنده سوزنی با خواست ممنوع  كردن  كار برای  كودكان و كسب حق رأی زنان درنیویورك تظاهراتی را انجام دادند.  رویدادهای ۸ مارس همان سال سبب شد كه در سال بعد یعنی سال ۱۹۰۹ این روز بعنوان نخستین روز ملی زنان در آمریكا  تثبیت شود.این روز كم كم به روز مخالفت زنان كارگر  با  دولت  و كارفرمایان سرمایه دار ،  برای بهبود شرایط كار و کسب  حقوق اجتماعی  برای كل زنان  در سراسر دنیای صنعتی ،  تبدیل شد. در  کنگره ی   بین المللی سوسیالیستها  كه در  سال ۱۹۱۰ در كپنهاگ  دانمارك  برگزار شد ،
" كلارا  زتكین "  زن سوسیالیست  از حزب سوسیال دموكرات آلمان ۸ مارس را بعنوان روز جهانی مبارزه زنان پیشنهاد کرد و  کنگره این پیشنهاد را تصویب کرد.   یك میلیون زن سوسیالیست و كارگر و دیگر اقشار اجتماعی همراه مردان  خواهان حقوق سیاسی ـ اجتماعی برابر برای همه زنان و مردان شدند . آنها  در ۸ مارس  سا ل ۱۹۱۱ در كشورهای آلمان ،  دانمارك ، سویس  و استرا لیا  تظاهراتی بر پا کرده  و با  جشن  و سخنرانی  ، خواهان  حق رأی ، حق كار و آموزش حرفه ای برای زنان شدند. در همین سال  در روسیه و چین هم  تظاهراتی به مناسبت ۸ مارس بر گزار شد   در مدتی كمتر از یك هفته از ۸ مارس  در آتش سوزی  " تریانكل"  در شهر نیویورك  به خاطر  نبود دستگاههای امنیتی  و  بدی  شرایط  كار، ۱۴۹ زن  كارگر جان باختند.  همين موضوع باعث شد که  تظاهرات ۸ مارس سال بعد  به طور وسیعی در سراسر دنیای  متمدن برگزار شود  و بدی شرايط کار، مورد اعتراض  قرار گيرد  و محكوم گردد.با شروع  جنگ جهانی اول ، ميليونها مرد به جبهه ها گسيل شدند .  زنان سوسیالیست در این سالها تظاهرات ۸  مارس را بر علیه جنگ   و كشتار  و خرابی ناشی از آ ن برگزار کردند.در ۸  مارس ۱۹۱۷ در روسیه زنان علیه افزایش قیمت ها، تعطیلی كارخانجات و اخراج  كارگران دست به تظاهرات زدند. این تظاهرات در رویداد انقلاب فوریه همان سال  در روسیه  تأثیر  زیادی داشت.در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم تا اوایل دهه ۶۰ روز جهانی زن  جلوه  چندانی  نداشت .  چون  زنان توانسته بودند  به  مقدار زيادی از خواستهای خود دست يابند.  با  رشد جنبش زنان در دهه ۶۰ این روز هم بار دیگر اهمیت یافت.  سال ۱۹۷۵ از طرف سازمان ملل متحد ، سال بین المللی  زنان اعلام  شد  و دو سال  بعدتر یعنی سال ۱۹۷۷ یونسكو ۸ مارس را  به عنوان  روز جهانی زن،  به رسمیت شناخت. از آن روز به بعد ، در چنين روزی مردان به زنان گل  يا هديه تقديم می کنند  و بدينوسيله از مبارزات انسانی  زنان  قدردانی می کنند.

 تاریخچه این تلاش ها و مبارزات زنان که در نهایت منجربه اعلام سالروز جهانی زن و سال بین المللی زنان شد از لحاظ پیشبرد حقوق انسانی بسیار مهم است .اصولا برای به دست آوردن و پیشبرد حقوق انسانی و هر یک از حق های بشری تلاش های بسیاری درطول تاریخ بشری صورت گرفته وانسان های بیشماری نیزقربانی شده اند .پس یکی از دلایل  اعلام این روزها ی جهانی و پاس داشتن آن نشان ازاحترام و گرامی داشتن یاد و خاطره آن قهرمانانی است که با فدا کردن خود موجب آسایش و آرامش انسان های امروز شده اند . زنانی که جان خود را از دست دادند و با اعتراضات خود موجب صدور اعلامیه ها ، بیانیه ها وتصویب دیگر اسناد بین المللی شده تا در سال 1993  (زمان برگزاري دومين كنفرانس بين المللي حقوق بشر در وين) جامعه بين المللي به اين باور برسد كه «حقوق زنان، حقوق بشر است.» وهنگامی که حقی از سوی تمام جامعه بین الملل به عنوان حقی بشری شناخته شود حتما یک درک و شناسایی مشترک از آن حق میان مردم ملل جهان ایجاد شده است .حقوق بین الملل مربوط به زنان و کنوانسیون ها و قواعد جهانی مربوط به زنان نشانگر این است که برخی از این حقوق زنان که به عنوان حقوق بشر مورد شناسایی  قرارگرفته است مورد تایید و تاکید همه دولت ها است ووضعیت حقوق عرفی بین المللی را یافته است .پس بر هر دولت و ملتی احترام ورعایت این حقوق امری لازم و ضروری است .به روان پاک همه زنانی که برای ارتقاء جامعه بشری هستی خود را نثار کردند درود و سلام می فرستیم و یاد همه آنان را گرامی می داریم .